ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်ပြန်သွားကြတဲ့ နေ့တုန်းက ငါ ငရုတ်ပင်တစ်ပင် ဝယ်တယ်
ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်ပြန်သွားကြတဲ့ နေ့တုန်းက ငါ ငရုတ်ပင်တစ်ပင် ဝယ်တယ် နွေလယ်ရက်တွေမှာမှ ငှက်တွေက တလျှောက်လုံး မရပ်မတန့်နိုင်အောင် တစူးစူးအော်နေတာ ငါ့ဦးနှောက်မျှင်တွေထဲ သူတို့ရဲ့ လှိုဏ်သံတွေ အပြည့်နဲ့ ဒီပွဲတော်ရာဆီရောက်ဖို့ ငါ တွားသွားခဲ့ရ ပွဲတော်ရာဆီရောက်တော့ ငါ့ခေါင်းပေါ်ဝဲနေတဲ့ ဟေလိုကွင်းကို မော့ကြည့်ပြီး ငါမပျော်ဘူး မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားလိုက်မှ အမှန်တကယ် မြင်ရတဲ့ တစ်ဦးချင်းဘဝကို ငါမယုံဘူး အိန်ဂျယ်တစ်ပါးလို အနန္တအားရဲ့ မြဲမြံတဲ့လက်တွေနဲ့ ဆုပ်ညှစ်ခံထားရတဲ့ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးအိမ်တွေ အဆုတ်ထဲ ရေတွေအပြည့်နဲ့ ဂါလိလဲပင်လယ်ဆီ ခုန်ဆင်းသွားတဲ့ ငါ့ဘယ်လက်ထဲက ဆင်းတုရုပ် ဒီမိုးသက်လေနှင်ထဲ ငါ့တိုင်းပြည်ကို စုစည်းထားနိုင်တဲ့ ဗဟိုက ဘယ်မှာရှိနေမလဲ ငါတွေးတယ် ဒက္ခိဏလေရိုင်းနဲ့ ဓားလွတ်ကိုင်သူရူးတို့ရဲ့ သွေးသားဆုံချက်ကို မျက်မြင်တွေ့ရဖို့အတွက် ဒီတောင်ထွဋ် အမြင့်ကြီးပေါ် ကုန်းရုန်းတက်တော့မှ အပေါ်ကနေ စီးမြင်ရတဲ့ မြူခိုးဖြူထု ဒီလို နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဆန့်ထုတ်ထားတဲ့ လက်ညှိုးကို ထိနိုင်ခွင့်အတွက်ကိုပဲ ငါတို့ ထောင်ထားခြားနားခဲ့ရ အဝါရောင်နောက်ခံဘဝမှာ မင်းကို တရှိုက်မက်မက် နမ်းနိုင်ဖို့အတွက်ကိုပဲ နယ်ခြားကို ငါ ကျော်ဖြတ်...