Cosmic Cavern

You live through war?  ဆိုပြီး ငါ့ဘေးခုံမှာထိုင်တဲ့ ခရီးသွားဖော်က  မိတ်ဆက်ပြီးပြီးချင်း မေးတယ် အဲဒီမှာပဲ မိုးကြီးလေကြီး ကျလာပုံက  ကားခေါင်မိုးနဲ့ မှန်ပြတင်းတွေကို ခဲထိပ်ဖူးတွေ  တဒေါက်ဒေါက် လာမှန်နေသလိုပဲ ဆက်တိုက်လေထဲ  ဘုရားဂေါပကဟာသတွေကို  ဘတ်စ်ကားစပယ်ယာတွေရဲ့ လေသန္ဓေအတိုင်း  ငါတို့ရယ်ကြတယ်  သူဖွင့်ထားတဲ့ အမဲကင်ဆိုင်ကို  ငါလာစားပါ့မယ်လို့ အော်ပြောလိုက်တယ် ညရဲ့အရောင်ထဲမှာ ကားကမရပ်ဘူး  စကြာမုနိကို လက်အုပ်ချီပြီး  ငါခုန်ဆင်းလိုက်တယ် မိုင်ရှစ်သောင်း ပျံလာတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းဆီရောက်တော့ သူ့အတောင်တွေက  ငါတို့ ဓာတ်ဆီလောင်းရှို့ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတော်အလံလို  တဟုန်းဟုန်း မီးစွဲလောင်နေပြီ ဒါနဲ့ ထီးကောက်တလက်စီ ကိုင်ရင်းပဲ ငါတို့  မြို့အနှံ့ လျှောက်ပတ်ကြည့်ကြတယ် ခရီးဒဏ်တွေ ဖြေဖျောက်ဖို့အတွက်ဆိုပြီး ခြေဆင်းထိုင်နေတဲ့ အနှိပ်သမလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲ  ကျောဆင်းမှီချလိုက်တာနဲ့  ငါ ပထမဆုံး ခံစားမိတာက ငါ့အဖွားပေါင်ကြားထဲမှာ နွေးထွေးလုံခြုံခဲ့ရတဲ့ ငယ်ဘဝပဲ မူလဘူတနဲ့ နီးကပ်လာလေ  လူတွေဟာ ယိမ်းညွတ်ပျော့ပျောင်းလာလေပဲ တူရဲ့ ငါ ဇာတိပုညဂုဏ်မာနအ...

တခွန်းစကားဟာ တယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အပေါင်းအပါတွေနဲ့ ရောက်ချလာတယ် ငါ့တကိုယ်ရဲ့ ခြောက်ခြားမှုကို နှင်းမှုန်တွေပေါ်မှာ တင်ထားမိတဲ့ ကိစ္စ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ အသေးနုပ်ဆုံး အဖြစ်အပျက်လေးတွေမှာ ရှိနေစေချင်တဲ့ အရိပ်နဲ့ ကြိုးနဲ့ ငါ အဆင်ပြေပါတယ် ဒီမိုးရိပ် ဒီကြိုးရိပ်နဲ့ မင်းဘဝဟာ နောက်ကျနေတဲ့ ငါ့ကိုမစောင့်ဘဲ မောင်းထွက်သွားတယ် ခုတ်မောင်းသွားတယ် ပျံတက်သွားတယ် နေ့လည် ၃ နာရီမှာ အခန်းထဲ အရမ်းလင်းနေလို့ နေလုံးကို ခဏလောက် ပိတ်ထားချင်တယ် နေ့သင့်နံသင့်တရက်မှာ ငါတို့ဘဝတွေက ဒီိလောကထဲ ဘယ်လို အရိပ်ထင်ခဲ့ပုံ ဘယ်လို လှိုင်းခတ်ထခဲ့ပုံ လူ့မျက်ရည်နဲ့ တည်ထားတဲ့ စနစ်အဆောက်အအုံတွေပေါ် ငါတို့မျက်ရည် ကျရတာ ဆန်းသလား ငါ့မျက်ရည် မင်းစန္ဒရားသံပေါ် ကျရတာ ဆန်းသလား ငါ့မျက်ရည် မင်းပေါင်သားဖျော့တော့တွေပေါ် ကျရတာ ဆန်းသလား မနက် ၃ နာရီမှာ အခန်းထဲ အရမ်းအေးနေလို့ နေလုံးကို ခဏလောက် ဖွင့်ထားချင်တယ် ငါ့ကို တံတိုင်းလို ဒိုင်းလို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ မင်းတကိုယ်က ကာလတရားရဲ့ လက်သည်းရှည်တွေ  မျက်တောင်ကော့တွေ မျက်နက်ဝန်းတွေ မင်းအိပ်မက်ထဲ ညကြီးသန်းခေါင် ဖုန်းဝင်လာရင် အဲဒါ ငါပါ ငါ့ကတိစကားတွေပါ ငါ့တုန်လှုပ်မှုတွေပါ မနက်နှိုးစက်က ဒီအေးစက်ထုထည်ကြီးထဲ ဖောက်ဝင...